Vakmanschap

Eindelijk ergens thuis

Maatwerk oplossing

De doorbraak

Na heel wat noodgedwongen verhuizingen kwam Ezra terug naar Amsterdam. Ze trok tijdelijk in bij haar zus, en kwam automatisch op de wachtlijst voor Begeleid Wonen te staan. Want wonen bij haar zus was volgens Jeugdbescherming slechts een tijdelijke oplossing. De flat was te
klein, Ezra deelde de slaapkamer met haar nichtje van acht, dat reuma heeft. ‘Het team van Verborgen Oplossingen is gaan kijken wat er nodig was om ervoor te zorgen dat ik toch bij mijn zus kon blijven wonen’.
Op school kreeg Ezra via haar voogd een gesprek met Milan en Els van Verborgen Oplossingen. ‘Milan vroeg me waar ik zelf graag wilde wonen. Dat had nog niemand mij gevraagd. En als hij het niet gevraagd had, dan stond ik nu nog op de wachtlijst voor Begeleid Wonen. Ik had eerder niet het idee dat ik er iets over te zeggen had. Ik zei tegen hem: ik wil het liefst bij mijn zus blijven. Ik heb al op zoveel plekken gewoond. Dat is niet fijn. Je voelt je telkens nergens echt thuis.
Daardoor vond ik het lastig om te investeren in nieuwe vriendschappen.' Doordat wonen bij haar zus toch gelukt is, is Ezra eindelijk uit de ‘wachtstand’ en kan ze haar leven vanuit een stabiele plek gaan opbouwen. Vanuit een plek waar ze zelf voor gekozen heeft, waar ze zelf graag wil zijn. Dat geeft haar lucht, haar stress is verminderd, ze krijgt steeds meer energie, waardoor ze weer zin in de toekomst heeft.
Bij haar zus kunnen blijven wonen bleek de verborgen oplossing. 'Ik ben heel blij dat ik nu eindelijk met mijn zus kan blijven wonen. Als ik via een Begeleid Wonen nu al op kamers zou gaan, zou ik bang zijn dat ik dingen niet voor elkaar zou krijgen. Ik heb vooral een hele erge angst dat ik in de problemen raak met geld. Ik heb graag inzicht. Ik wil niet iets kopen waardoor ik niet uitkom, dat geeft me stress en dat wil ik niet.’ Om het wonen bij haar zus mogelijk te maken moest er een hoop worden geregeld.
'In ieder geval zouden we alle drie een eigen slaapkamer moeten hebben, en een woning met aanpassingen voor mijn nichtje dat reuma heeft. Ze hebben urgentie aangevraagd voor een nieuwe woning met aanpassingen voor mijn nichtje. Een plek waar we langere tijd kunnen blijven wonen. En het is gelukt, we verhuizen binnenkort naar een grotere woning.’ Ook weet Ezra steeds beter wat ze wil qua opleiding en heeft ze inzicht in haar financiën. ‘Ik weet nu dat ik geld opzij kan zetten om later te kunnen reizen.'

Lees hier waarom Ezra zo vaak moest verhuizen en waarom Verborgen Oplossingen betrokken werd.

Terug naar home

‘Dat had nog niemand mij gevraagd’

Reizen wil ze, de 17-jarige Ezra. Eerst Afrika zien, dan de rest van de wereld. Daarom zet ze nu al het geld dat ze overhoudt van haar werk als kassière opzij, zodat ze straks iedere vakantie op pad kan. Tot die tijd schrijft ze naast haar werk verhalen en gedichten, en gaat ze volgend jaar naar de opleiding media en redactie, de tussenstap richting de opleiding journalistiek.

Ezra woont nu sinds een jaar samen met haar zus van 31 en nichtje van 8 in een kleine flat in het stadse Amsterdam Oud-West. Het is de vierde verhuizing in haar leven. De eerste keer was toen haar moeder overleed. Ezra was negen maanden toen ze met haar broer en zus bij haar oma ging wonen. Toen zij overleed, verhuisde ze – zonder haar broer en zus – naar haar opa. En toen kort daarna ook haar opa overleed, bleef Ezra alleen over met haar stiefoma. Bij haar voelde ze zich niet thuis voelde. ‘Ik moest veel doen in huis, ik werd als een stuk vuil behandeld.’ Op haar veertiende verhuisde ze van Amsterdam Zuidoost naar haar tante in het Rotterdamse stadsdeel Vlaardingen. Maar de extravertheid van haar tante en het introverte karakter van Ezra zorgden voor conflicten. ‘We hadden vaak ruzie en op een dag wilde mijn tante niet meer dat ik bij haar bleef.’

We hadden vaak ruzie en op een dag wilde
mijn tante niet meer dat ik bij haar bleef.

En zo kwam Ezra na twee jaar weer terug naar Amsterdam. Ze trok tijdelijk in bij haar zus, en kwam automatisch op de wachtlijst voor Begeleid Wonen te staan. Want wonen bij haar zus was volgens Jeugdbescherming slechts een tijdelijke oplossing. De flat was te klein, Ezra deelt de slaapkamer de met haar nichtje van acht, dat reuma heeft. Omdat haar Rotterdamse voogd niet wist wat de mogelijkheden in Amsterdam waren, betrok ze Verborgen Oplossingen. Op school kreeg Ezra een gesprek met Milan en Els van Verborgen Oplossingen. ‘Milan vroeg me waar ik zelf graag wilde wonen. Dat had nog niemand mij gevraagd. En als hij het niet gevraagd had, dan stond ik nu nog op de wachtlijst voor Begeleid Wonen. Ik had eerder niet het idee dat ik er iets over te zeggen had.’ ‘Ik zei tegen hem: ik wil het liefst bij mijn zus blijven. Ik heb al op zoveel plekken gewoond. Dat is niet fijn. Je voelt je telkens nergens echt thuis. Daardoor vond ik het lastig om te investeren in nieuwe vriendschappen. Nu woon ik eindelijk met mijn zus, en hebben we de kans om elkaar te leren kennen. Ik wil die band niet verbreken.’ ‘Een een andere reden dat ik liever nog niet op Begeleid Wonen wil, is dat ik heel precies ben. Ik ben bang dat als ik op kamers ga, dat ik dingen niet voor elkaar zou krijgen. Ik heb vooral een hele erge angst dat ik in de problemen ga raken met geld. Ik wil niet iets kopen waardoor ik niet uitkom, dat geeft me stress.’ ‘Milan en Els zijn gaan kijken wat er nodig was om ervoor te zorgen dat ik bij mijn zus zou kunnen blijven wonen. `Dat was in ieder geval alle drie een eigen slaapkamer, en een woning met aanpassingen voor mijn nichtje dat reuma heeft. Daarvoor hebben ze urgentie aangevraagd. En het is gelukt, we verhuizen binnenkort naar een grotere woning.’

En het is gelukt, we verhuizen
binnenkort naar een grotere woning.

Zo is Ezra uit de ‘wachtstand’ gehaald, en kan ze haar leven vanuit een stabiele plek gaan opbouwen, vanuit een plek waar ze zelf voor gekozen heeft, waar ze zelf graag wil zijn. Dat geeft haar lucht, haar stress is verminderd, ze krijgt steeds meer energie, waardoor ze weer zin in de toekomst. Zin heeft om plannen te maken. Na de zomer start ze met de opleiding Media en Redactie, de opmaat naar de hbo-opleiding Journalistiek.

‘Doe je dit omdat je de persoon wilt begrijpen?’

Voordat Ezra Milan kende hield ze niet van hulpverleners. ‘Ik wist nooit hoe ik met ze om moest gaan. Ik voelde me niet mezelf. Maar hoe vaker ik Milan sprak, hoe meer ik merkte dat ik vrij met hem kan spreken. Hij geeft je het gevoel dat je alles kan zeggen wat er in je opkomt.’

‘Ik denk dat hij van zichzelf heel vrij en sociaal is. Hij praat ook niet alleen over werk. Hij is niet altijd alleen maar serieus, hij maakt ook veel grapjes tussendoor. Zo bouw je een band op. Ik heb nu zoveel hulpverleners gezien, je kan alleen maar een band opbouwen als de hulpverlener het niet alleen als werk ziet. Ik moet de persoon kunnen vertrouwen en mezelf kunnen zijn, voordat we allerlei serieuze dingen bespreken.’ ‘Ik vind het serieus leuk als Milan en Els langskomen. Dat heb ik nog nooit gehad met hulpverleners. We lachen de hele dag. En Milan probeert is dan degene die het werk aanstuurt zodat we niet achter komen liggen met het werk wat gedaan moet worden. Samen zijn ze perfecte deal!’ ‘We zitten in een groepsapp met mijn zus, mijn broer, ik, Milan en Els. Dan appt Milan ineens ‘He hoe gaat het, lang niet gesproken?’ of ‘we moeten je verzekering nog regelen.’ Ik wordt bijna 18, dus dan moet ik allerlei dingen regelen. Die vraag ik hem dan.’ ‘Als je met plezier mensen wil helpen, dan straal je dat uit, en dan komt er een klik, en die heb ik met hun. Als er één geïrriteerd is, dan voel je die spanning, en dan denk je: kan ik dit vertellen? Gaan ze me helpen of veroordelen? Als ze mijn dossier lezen, dan lijkt het alsof ze al binnenkomen met het idee dat ze me kennen, met het beeld uit het dossier. Dan is het akward. Want dat zijn precies de dingen waar je niet trots op bent. Maar ik heb bijvoorbeeld ook mijn diploma gehaald. En dat staat er dan niet in.’

Of hulpverlening werkt ligt echt aan het karakter van de hulpverlener en het doel waarmee je te werk gaat. Doe je dit omdat je de persoon wilt begrijpen, doe je dit omdat je de persoon wilt helpen, of doe je het alleen maar omdat je het moet doen, omdat het je werk is?

De doorbraak

Ezra wilde graag bij haar zus en nichtje blijven wonen. Niet alleen om de band met haar zus en nichtje te behouden en versterken, maar ook omdat ze bang was dat ze in financiële problemen zou komen als ze nu al op kamertraining zou gaan. ‘Ik heb vooral een hele erge angst dat ik in de problemen raak met geld.’

Nu er een grotere woning geregeld is voor Ezra, haar zus en haar nichtje, is de volgende stap om samen aan het financieel inzicht van Ezra te werken. Daarom maakte Ezra samen met Milan een persoonlijke begroting, met aan de ene kant de inkomsten van haar baantje als kassière en haar toeslagen, en aan de andere kant haar huur, verzekeringskosten en kleding. ‘Dat zo in een lijstje zien staan, dat geeft mij een fijn gevoel. Ik werk nu zestien uur per week bij als kassière. Ik kan als ik wil tweehonderd euro per maand overhouden. Dat zet ik nu opzij, om later te kunnen reizen. Dan kan ik eindelijk die natuur eens zien die ik nu op National Geographic zie.’ Zelfs voor sporten lijkt Ezra weer energie te krijgen, nu ze wat meer rust ervaart. ‘Tussen mijn tiende en twaalfde deed ik allerlei sporten: straatvoetbal, ballet, zwemmen, atletiek. Met het tennissen raakte ik geblesseerd. Ik probeer nu weer conditie op te bouwen door te joggen in het park. En van de fysio heb ik oefeningen gekregen. Hopelijk kan ik snel weer op atletiek.’