Vakmanschap

Niet op 1 lijn

Maatwerk oplossing

De doorbraak

Het gezin Fransen - vader Jos en vijf kinderen - krijgt al jaren hulp. Spoedhulp en daarna pleegzorg voor de twee jongste kinderen, jeugdhulp voor de zoon van zeventien en de oudste twee wonen in de maatschappelijke opvang. Jos krijgt hulp van MEE en de maatschappelijke opvang. Jeugdbescherming is betrokken voor de minderjarige kinderen. De hulpverleners van Spoedhulp vragen om vanuit maatwerk mee te denken. Ze willen onderzoeken of Jos voor de kinderen kan zorgen zodra hij een eigen woning heeft en het gezin intensieve ambulante hulp krijgt.
We willen samen met Jos een maatwerkplan maken: een plan van hemzelf, waar hij achter staat. De andere betrokken hulpverleners zijn hier niet blij mee. Hun ervaring is dat Jos zich niet aan de afspraken houdt. Wij zien weliswaar een kwetsbare vader, een man die zich verzet tegen de hulpverleners. Tegelijkertijd is het ook wettelijk logisch om met de vader en zijn kinderen hun toekomst te bespreken en een maatwerkplan te maken. Vader heeft tenslotte het gezag over de kinderen en er is geen OTS van toepassing (er is dus geen gedwongen kader).
Een gezonde en veilige ontwikkeling van de kinderen is het uitgangspunt bij het maken van een maatwerkplan. Onderdeel van dat plan is dat we met het gezin onderzoeken wat hun mogelijkheden, kwaliteiten, maar ook beperkingen zijn en welke begeleiding nodig is. Met de betrokken partijen kijken we ook naar de kosten van de verschillende vormen van zorg die het gezin nu krijgt, jaarlijks kost het ongeveer € 365.000 . Dat is €1.000 per dag aan maatschappelijke kosten, terwijl het niet de zorg is waar het gezin op zit te wachten. Dit budget biedt veel mogelijkheden om naar alternatieven te zoeken. Hierbij geldt de jeugdwet als kader. Zolang een ouder het gezag heeft, onderzoeken we samen of de ouder in staat is tot opvoeden en het bieden van voldoende veiligheid.
Het overnemen van het gezag en de regie is mogelijk op vrijwillige basis, in dit geval wil Jos dat echter niet. Dan vereist het overnemen van het gezag een uitspraak van de kinderrechter (OTS of ontzetting ouderlijke macht). We komen niet tot overeenstemming. Jeugdbescherming overweegt een verzoek te doen voor OTS, waardoor een sterke regie vanuit Jeugdbescherming ook wettelijke grond krijgt. Ook blijkt dat we binnen Spirit niet op één lijn zitten. Juist daardoor is het lastig om met Jeugdbescherming te praten over het maken van een maatwerkplan. Hier gaan we verandering in brengen.
De verschillen van inzicht – ook binnen Spirit – zijn erg verwarrend voor het gezin. Voor de kinderen en voor Jos is het niet meer duidelijk waar zij aan toe zijn. We besluiten dat een pas op de plaats nodig is om eerst binnen Spirit met elkaar op één lijn te komen. De conclusie die we trekken, is dat het ontzettend belangrijk is dat er één collega binnen Spirit zich richt op dit hele gezin. Zeker nu er meerdere kinderen hulp van Spirit krijgen. We stellen een trajectbegeleider voor het gezin aan die ervoor zorgt dat we binnen Spirit op een lijn komen.
Die met het gezin een plan maakt, zich verantwoordelijk voelt voor het hele gezin en werkt vanuit het maatwerkplan. Wat is hier de goede zorg? Op welke manier is dat het beste te onderzoeken samen met Jos en de kinderen? Gezien de huidige kosten zijn er immers veel alternatieven mogelijk om de zorg vorm te geven. We zijn nog niet klaar met de hulp aan dit gezin, maar we merken dat we verder komen nu we echt werken vanuit 1 plan en 1 aanspreekpunt voor het gezin. Ook loopt hierdoor de samenwerking met partners zoals Jeugdbescherming beter.

Terug naar home